Status: Unplugged

Kakagising ko lang from my power nap dahil tumawag si Jap. Anywaaay, bigla ko lang naisip na ‘feelings come and go’ at dapat hindi feelings lang ang maging basehan para sabihing nagmamahal ka.

Hindi naman sa pagiging bitter,pero minsan natatawa ako sa mga teenagers na walang ibang bukambibig kundi “siya na talaga! iba siya sa lahat ng nakilala ko..” Srsly? One week pa lang kayong magkatext tapos yan na kaagad ang conclusion? Don’t get me wrong at ayokong maging hypocrite, nalalahad ko ang mga bagay na ito dahil minsan na rin akong dumaan sa ganyang ‘stage ng buhay’. Naks. Pero habang dumadaan ang panahon,nag-iiba ang pananaw lalo na pagdating sa pag-ibig.

Sadyang napakarandom nito at na miss ko ang Tumblr. Napakaraming nasa isip, ang hirap nga lang isapapel. Ang alam ko, gusto kong magsulat. Di ko nga lang alam kung papaano sisimulan. Ito na ba ang hudyat? ;)

Hello! Ilang buwan na rin akong hindi nakapagkwento tungkol sa mga bagay-bagay. Anyway, yung title nga pala ng post medyo redundant na sa mata at pandinig. Mapa facebook, twitter maging sa tabi-tabi, palagi ko nalang nakakasalubong ang katagang “sana ako nalang…” Ang tanong, sigurado ka ba? Minsan, yung perception natin masyadong sugar-coated ng mga bagay na unrealistic. “Sana ako nalang para hindi ka na masaktan/sana ako nalang para maging masaya na’ko” Walang masama na maghangad ngunit hindi na rin nakakabuti sa sarili kung sa bawat pagtakbo ng oras, wala ka nng ibang hinangad kundi yan. Panahon nga ba naman. Disclaimer muna tayo. Nasasabi ko ang mga bagay na ‘to dahil naging overused statement ko yan dati. High school days. :) That’s all.

p.s

be careful what you wish for :)

I need to settle and leave these heavy emotional baggages. :| Nevertheless, I’m still very blessed with all the things that’s going on with me. :) Thank you,Lord!

You know what’s hard? It’s when you’re too preoccupied with deep thoughts yet you can’t transfer it into words. This is my little dilemma as of now. I badly want to share all the awesome as well as bad things that happened to me this summer break,but I don’t know how. I’m quite picky in terms of using the right words and end up with a blank page. How I’d love to have that ‘skill’ or whatever you call it that when creative juice flows, all I need to have is a pen/keyboard/any medium. I WANT TO WRITE. :))

p.s

I bought 2 cutie patootie notepads earlier as well as pens :) idk if this will make me excited or worse,frustrated.